Saat dokuzu beş geçe, Türkiye bir kez daha derin bir sessizliğe bürünüyor. 10 Kasım, Büyük Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün fiziken aramızdan ayrılışının yıldönümü. Ancak bu tarih, bir matem günü olmaktan çok, geride bıraktığı devasa eserin, yani Türkiye Cumhuriyeti’nin ruhunu tazelediğimiz bir bilinçlenme anıdır.
Atatürk, bize ağlamayı değil, ilerlemeyi öğütledi. O'nun mirası, yalnızca anıtlardan ibaret değil; akıl, bilim ve tam bağımsızlık ilkeleriyle kurulmuş bir yaşam biçimidir.
Mirasımız Sorumluluğumuzdur
Bugün O’nu anmak, geçmişe nostaljik bir bakış atmak demek değildir. Asıl görevimiz, O'nun fikirlerini güncel sorunlara çözüm bulmak için kullanmaktır.
Eğitimde miyiz? En hakiki rehberin bilim olduğunu hatırlayacağız.
Zorluklarla mı karşılaşıyoruz? Türk milletinin yılmaz azmine ve çalışkanlığına güveneceğiz.
Çağdaşlık hedefi mi var? Yüzümüzü medeniyetin en ileri seviyesine çevireceğiz.
Atatürk, "Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır, fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır" derken, eseriyle kurduğu bağın ölümsüz olduğunu vurguluyordu.
10 Kasım, bir veda değil, bir taahhüt yenileme günüdür. O’nu kalbimizde yaşatmak yetmez; fikirlerini eylemlerimize rehber yapmak zorundayız. Çünkü bir fikir, taşıyıcısı olduğu sürece ölümsüzdür.
Ruhu şad olsun. Bize bıraktığı emanet, emin ellerdedir.