Cumhuriyetimizin 100’üncü yılında isterdik ki, depremin izi silinmiş, yıkılan 11 il ayağa kalkmış, ülkemizde yüzler gülmüş, refah seviyesi yükselmiş, sorunlar en aza inmiş olsun.
2020 yılından itibaren Pandemi, Elazığ Sivrice ve 6 Şubat depremi gibi yıkıcı depremler, ekonomik ve sosyal hedeflerimize büyük sekte vurdular.
Hesapta olmayan harcamalarla karşı karşıya kaldık.
Hatırlayın pandemi dönemini, esnaf kepenk kapatmış vergiler alınmamış, bunun yanında desteklerle ekonomi bir sevide tutulmak istenmişti.
Günümüzde ise yıkıcı depremlerin faturasını hala ödemekteyiz.
Pandemi döneminde ilk okuldan mezun olan öğrenci, 2020 yılından itibaren 2 yıl okula gitmemiş ve öğrenciler ders görmeden sınıf geçmişlerdi. O öğrenciler liseye gittiklerinde 6 Şubat depremini yaşamış ve okulları yıkılmıştır böylece en az 1 yılı daha kaybolmuştur. Bence en şanssız nesil eğitimini sürdüremeyen nesil olmuştur.
Bu nesil 10 sene sonra ülkemizi yönetecek nesildir.
İşte bu olumsuzlukları yaşamamış olsa idik, belki de bugün çok daha refah içerisinde olabilirdik.
Artık üretimin en önemli iş olduğunu anladık. Tarım ve hayvancılığın gelişmesine yönelik desteklerden yararlanmalıyız. .
Temmuz ve Ağustos aylarında yaşanan ekonomik şokları bir daha yaşamamak için bir an önce üretim adına her şeyin yapılması gerektiğini söyleyebiliriz. Kemer sıkmaktan da artık bıktık
“İmkanlarımız bu kadar” sözünü duymak istemiyoruz.
Üç tarafı denizlerle çevrili cennet vatanda 4 mevsimi yaşıyoruz. Her tür ürün yetiştirebiliyoruz. Topraklarımızda maden kaynıyor. Hekimhan’daki Bor Madeni dünyada yok. Bu kadar olumlu değerlere karşılık vatandaşların yokluk yaşaması reva mı diyenlerin sesleri daha gür çıkıyor.
Evlerden vergi, araçlardan vergi, iş yerinden vergi, büyükşehirde yaşamaktan vergi, köprüden geçtin vergi, yollardan vergi, vergi den vergi, su faturası, elektrik faturasının toplamı ücretlinin aylığının 4’te biri kadarını tutuyor..
Askıda ekmek kampanyası ile övünen idarecilere öğünmesi değil düşünmesi gerektiğini söylemeliyiz.
Ülke yavaş yavaş ta olsa 2024 Mart’ta yapılacak yerel seçimlere odaklanıyor.
Bu seçimler Malatya için oldukça önemli.
Çünkü Malatya’nın önce ayağa kalkması koşması gerekiyor
Konutsuz aile, dükkansız bürosuz esnaf kalmamalı.
Bu noktada Malatya’ya yetişmiş, ufku geniş, kent kültürünü bilen, mimari görüşte belediye başkanları gerekiyor.
Malatya kültürü ile yetişmiş, bilgili, eleştiriye tahammülü olan ve Malatya adına alınan kararlara önem veren, modern kentin yalnız betonlaşma ile olmadığını bilip, yeşili de koruyan, kent kimliğini önemseyen bir belediye başkanı olmalı.
Siyasi Partiler şunu iyi bilmeli ki; seçmen artık hizmet verecek, Malatyalıya yöneliyor.
Genel seçimlerde bunun ilk mesajını veren ve listelere karşı tavrını belli eden seçmen, yerel seçimde bu niyetini daha da belirleyecektir.
Top siyasi partilerde, bakalım hangisi güzel bir orta yapacak, vatandaş ise jeneriklerde yer alacak golü kaydedecek.
Daha çok erken demeyin, çünkü bir bakmışız atı alan Üsküdarı geçmiş olur.