“Çalıkuşu”nun eski basımlarının kapaklarında, “Reşat Nuri Güntekin’in kanuni temsilcisi Hadiye Güntekin’dir” biçiminde bir not olurdu. Romanı ilkokul çağımda okuduğum için, çocuk kafamla anlamaz bu notun nedenini, yadırgardım…
Yıllar sonra Reşat Nuri Güntekin'in eşiyle röportaj yaparken, Hadiye Hanım’ın anlattıkları, kafamdaki o eski soru işaretini silecekti.
Reşat Nuri'nin ölümünden önce (7 Aralık 1956) Çalıkuşu romanı yeni basım yapmış, ancak yazara bu yeni basımdan doğan telif ücretini almak kısmet olmamıştı. Hatta merhum yazar, yayıncı para istiyor sanmasın diye, Cağaloğlu'na yolu düştüğünde yayınevinin önünden geçmiyor, karşı kaldırımdan yürüyordu.
Hadiye Güntekin, eşini yitirdikten bir süre sonra, onun alamadığı telif ücretinin peşine düşer… Yayıncıya başvurur.
Yayıncının ilk sözü: “Hanımefendi, romanın telifini merhum eşinize ödemiştik,” olur.
Hadiye Güntekin: “Ama Beyefendi, o ödediğiniz kitabın ilk basımı içindi… Sonraki basımdan dolayı bir ödeme yapmadınız…” der.
Bunun üzerine yayıncı: “Hanımefendi, eşinizden bir ev satın alsaydık ve parasını ödeseydik; eşiniz ölünce size yeniden mi bedel ödememiz gerekecekti?” diyerek kendince bir mantık geliştirir.
Anlaşılıyor ki yazar öldüğü için, yayıncı kendini onun mirasçısı yerine koymuş, Çalıkuşu’nu kendi üstüne tapulamaya çalışıyordu.
Uzunca bir yargı mücadelesinden sonra Çalıkuşu'nun ve öteki kitapların telif hakkının kendisine ait olduğunu hüküm altına almayı başarır Hadiye Hanım. Ondan sonra kitapların kapaklarına bu notu yazdırır.