Belki gideni aratmaz, diye umutlanmıştık. Sıkıntılarımız geçer, önümüzdeki yıl daha iyi olur, umudumuzu yitirmeyelim, diyorduk. Ondan da beter çıktın be!
Ancak bir ay sabredebildin, ikinci ayının altısında, Alileri Osmanları, Ahmetleri Mehmetleri, Alazları Nurhaları, Ayşeleri Zeynepleri aldın. Can almaya doymadın, Ekrem ile Güllü’yü de aldın enkazın altına. İnsanların evlerini başına yıktın, muhacir ettin. Aç, susuz, evsiz barksız bıraktın.
Fırsatçılara meydan verdin, insanların alım gücünü yerle bir ettin.
Cumhuriyetimizin 100. Yılını bile ağız tadıyla kutlayamadık.
Bir iyiliğini yadsıyamam, giderayak da olsa sonradan görme, şımarık zengin görgüsüzlerin kirli çamaşırlarını serdin ortaya.
Kışın ortasında on iki civanımızı hainlerin pususuna düşürdün.Onların neden öldürüldüğünü bile anlayamadık “Şahadet şerbetini içtiler” diye avuttuk kendimizi.
Bildiğin düz yolda, havaalanı gibi otobanda, trafik magandasına verdik on insanımızı.
Def olup gitmene iki gün kala yeniden dirildik ulu önderimizin adını duymak istemeyenlere karşı
Gidişin ola, gelişin olmaya! Gafıl gadalara gidesin! Arkandan söylenebilecek bir tek iyi sözcük bırakamadın! Rezildin 2023!
Gidiyormuş! Umurumdaydın sanki!
Yeni gelenin ne olacağını bilemiyorum. Her yıl olduğu gibi bu yıl da umutlarımı yitirmeyeceğim. Yarın akşam bir kadeh şarap doldurup yanında bir dilim beyaz peynirle senden sonrakinin gelişini değil, senin gidişini kutlayacağım.
Cümle alemin yeni yılı kutlu olsun, daim bu günlere çıkasınız…