Yıllardır “Doğunun Paris’i dedik. Malatya her birimizin benliğinin, varlığının bir parçası olmuş, her birimiz heybesinde anılar birikmiştir dedik.
Kışını, yazını, sevincini, üzüntüsünü, yapılarını, geleneklerini biliyoruz, kokusunu özlüyoruz.
Bizler gözümüz kapalı Malatya’yı gezer, sokaklarını bilirdik, ancak deprem sonrası mahallemizi dahi tanıyamaz olduk. Hafızamız dağıldı, kokusunu alamaz olduk, sesini duyamaz olduk, sokaklarını bilemedik, anılarımız yok oldu. Renkleri soldu. Bildiğimiz, doğduğumuz, büyüdüğümüz kentimizi tanıyamaz olduk.
Bizler biliyoruz kim olduğumuzu, Malatya’yı biliyoruz nasıl bir kent olduğunu. Bizler hep birlikte yeni Malatyamızı kuracağız. Ve Malatyamız yaralı, bitap düşmüş olmayacak. Bizlerde o yaralı, yere düşmüş kentin insanları olmayacağız
Bu umutlar ve temenniler bizleri diri tutuyor. Davamızın ne olduğunu biliyoruz. Yine bu umutlar ve temenniler bizlerin dayanışma içerisinde olmamızı sağlıyor.
Hem de bir yıldan az bir dönemde 10 binlerce deprem olan Malatya’mız da yaşatıyoruz bu umutları.
Yaşatacağız elbette. Önümüzdeki yaz döneminde dev adımlar atacağımıza da inanıyoruz.
Malatyamız eskisinden yaşanır olacak. Güzel olacak, gidenler koşa koşa dönecek.
Çünkü Malatyalı demek 9 harften oluşan bir kelime demek değildir.
Yufka yürekli, ezilene kol kanat geren, onların sevinci ile sevinen, üzüntüleri ile üzülen, sözünün eri insanlardır Malatyalılar.
Malatyalı bir başka kente gitmeyi hedefler ama gittikten sonrada memleketi özler, bir an önce dönmek için fırsat kollar.
Depremde işlerini kaybeden, evlerini kaybeden, sevdiklerini kaybedenler oldu. Malatyalılar öylesine gururludur ki, kimseye avuç açmadan, kimseden yardım dilenmeden, yardıma muhtaç insanların yardımına koşmuştur.
Dünyada ilk ticaretin yapıldığı köklü bir kültürü olan Malatya doğu ile batıyı birleştiren bir kapıdır.
Kentin tekrar ayağa kalkması iyi niyetle, yaşadıklarından ders çıkaran, işi bilene veren yöneticilerle olacaktır. Yoksa iyi niyetten uzak, kalibresi düşük, anlama yeteneği kısıtlı, kültürel birikimi olmayan sıradan müteahhitlerin elinde oyuncak olacak bir yer değildir Malatya.
Görünen o ki, Malatya’da yıkımlarla Malatya Valiliği ilgileniyor. Bence iyi de gidiyor. Büyük ihtimal yıkılması gereken hasarlı binaların yüzde 80’i yıkıldı. Çoğunun molozları kaldırıldı.
Vailimiz geldiği ilk günlerde, “Gittiğimde arkamdan güzel sözlerin söylendiği hizmetler yapmak isterim” demişti.
İnanın aynen bu çizgide de görevini sürdürmekte.
Valilik Binası’nda temel çalışmaları aralıksız sürüyor. Gazetemizde ve sitemizde bunu fotoğrafladık.
Bakırcılar Çarşısı’nda da hummalı bir çalışma var.
Görünen o ki, çalışanlar yaşadığımız depremden ders çıkarmışlar.
İnşaat Mühendislerine verilen dersteki “Her zemine bina yapılır, ancak o zemine uygun bina yapılır” sözünü kabullenmiş, fore kazıklarla temeli oluşturmaktalar.
Mart Ayı’nın sonunda yapılacak Yerel Seçimlerde, hiç bir zaman bu kadar önemli olmadı.Göreve gelecek yöneticileri zor bir görev bekliyor. Bu nedenle projeleri ile gelmeli. Ben yaparım olur biter dememeli. Çevresine kalifiye kişileri seçmeli.
Belediye Başkanı kazma kürek çalışmaz. Yapılacak işin ehlini bulur. İstediğini sipariş eder ve bunları denetler.
Hataya af olmamalı. Çünkü hata bir Malatya’ya mal olacak demektir.
Bu düşüncelerle ilk kazma vuruldu güzel Malatyamıza.
Yaraları saralım, ayağa kaldıralım istiyoruz Malatyamızı.
Olacak, haykıracağız, giden hemşerilerimize, artık geri dönün diye.
Bizler yine her mahallesini, her sokağını gezeceğiz. Ne kadar güzel olmuşsun Malatyam diyeceğiz.
Hedefimizi biliyoruz, Aman hedeften sapmayalım, sapanları uyaralım.
Her şey Malatya için...