Yazarlar, şairler, çoğu kez kendi kitaplarını mihnetsiz yayımlama; zaman zaman da yayıncı olma tutkusuyla bu alana girmiştir.
Hemen her edebiyatçının bir yayıncılık serüveni olmuştur.
Bu işin piri Ahmet Mithat Efendi’dir: Kitaplarını cüzler halinde kendi matbaasında basıp, çiftliğinden çıkan Sırmakeş suyunu sattığı Sirkeci’deki dükkânında satıyordu.
Yaşar Nabi’nin uzun ömürlü VARLIK Yayınları, genç bir şair grubunun girişiminden başka bir şey değildir. Merhum Yaşar Nabi izleyen yıllarda yaşamını tümüyle bu işe adayacaktır.
Aziz Nesin’le Kemal Tahir’in, yanlarına Enver Aytekin’i de alarak DÜŞÜN YAYINEVİ’ni kurdukları bilinir.
Rıfat Ilgaz’ın SINIF YAYINLARI bu konudaki örneklerdendir. Daha sonra, üstadın yayıncılığını, oğlu Aydın Ilgaz üstlenecekti: Çınar Yayınları.
Orhan Kemal’in OK Yayınları’nı Nurer Uğurlu yönetiyordu. Nurer Uğurlu daha sonra Örgün Yayınlarını kuracaktır.
Yaşar Kemal, önce Adanalı kuzenine Ararat Yayınlarını kurdurtmuş, kitaplarını burada yayımlatmış; daha sonra da TOROS YAYINLARI’nı bizzat oğluna kurdurtmuştu.
Memet Fuat’ın uzun yıllar başarıyla yönettiği “de” Yayınevi, bir aile ortaklığıydı.
Tarık Dursun K.’nın Kurul Kitabevi amatör kalmışsa da, Mehmetcan Köksal ve Mehmet Harmancı ile kurduğu KOZA YAYINLARI hayli profesyonelce yayıncılık yaptı.
Fazıl Hüsnü Dağlarca KİTAP KİTABEVİ’de kısa bir süre yayıncılık da yapacaktı.
Şükran Kurdakul’un ATAÇ Yayınevi’nin, bir dönemin kültür yaşamında yeri vardı.
Vedat Günyol’un ÇAN Yayınları da seçkin bir yayınevi olarak kültür tarihimizdeki yerini almıştır.
Cengiz Tuncer’in, Aydın Emeç’le kurduğu “e” Yayınları, altmışlı ve yetmişli yılların başarılı yayınevlerinden biri oldu.
Doğan Hızlan da bir yayınevi girişiminde bulunmuş, arkadaşlarına kitap ısmarlamış, ama hiç kitap yayımlamadan kapanmıştır.
Selim İleri’nin Günebakan Yayınları, birkaç kitapla yetinecekti.
Necati Tosuner’in Derinlik Yayınevi serüveni, üstada bir daire parasına mal olmuştur.
CAN Yayınları’nın yayın dünyasında kısa sürede hatırı sayılır bir kuruluşa dönüşeceğini merhum Erdal Öz, kendi bile hesap etmemişti belki...
Sait Maden ÇEKİRDEK Yayınlarında yalnızca kendi çeviri şiir kitaplarını yayımlamak amacındaydı.
Ferit Edgü’nün ADA Yayınları, bir dönem epeyce kitap yayımladıktan sonra kapısına kilit vurdu.
Kısa bir süre matbaa işleten Burhan Günel, yayıncılık tutkusunu KARŞI Yayınları ile karşılayacaktı.
Demirtaş Ceyhun SİS ÇANI’nda kendi kitaplarını mihnetsiz yayımlamayı amaçlıyordu.
Bekir Yıldız’ın ASYA Yayınları’nı, Kemal Özer’in YORDAM Yayınlarını, Afşar Timuçin’in KENDİ Yayınlarını bu bağlamda saymak gerekir.
Bu satırların yazarı da, YERYÜZÜ YAYINLARI’nı tek kitapla noktalayacaktı.
Yayıncılık, şair Adnan Özer’in de hep düşlerini süsleyegelmiştir: Son yayıncılık hevesini VAPUR YAYINLARI’yla ortaya koyacaktı.
Bu saydıklarım, yayıncı yazarlardan yalnızca birkaç örnek.
Belki de soruyu şöyle sormak gerekiyor: Yayıncılık yapmayı aklından geçirmemiş şair, yazar var mıdır acaba?