Yıl 1974. Aylardan Ekim... Malatya’da, baba evindeyim. İstanbul’dan atılmış bir kart getiriyor postacı. Kartı gönderen Selim İleri.
İçi şaka, alay, ironi dolu ve bir döneme ilişkin çok şeyi özetleyen bu satırlar, kartın arkasında, o günlerden bugünlere ulaşmış...
“Sevgili Necati, çalışıyor, çalışıyorum. Herkes eski kötülüğünde. Kaçıp gitmek istiyorum kimi zaman. Hiç iyi değilim. Hainliğimden yanıma varılmıyor. Sana şöyle çarpıcı bir şeyler yazmak isterdim... Havalar da bir garip. Hâlâ gereksiz bir yaz mevsimi yaşanıyor. Oysa sonbahar gelsin istiyordum.
“Sen ne durumdasın? Bir şeyler değişecek diye daha ne kadar bekleyeceğiz? Yeni bir kazak alacağım kendime. Ah, bu burjuvalık!
“Sevgi... Selim.”
Bir şeyler ne zaman değişecek derken, üstat alayla, devrim ne zaman olacak? diye soruyor.
Ah, bu burjuvalık! derken de, yeni bir kazak almayı burjuvalık gibi göreceğimizi varsayıyor ve bu anlayışla dalga geçiyor...
Kırk beş yıl öncesinin anılarını taşıyan kartı, Her Gece Bodrum kitabının arasına koyup saklamışım... Olası ki o 1974 yazında, üstadın çok çalışıyorum dediği, bu romanın yazılışıyla ilgiliydi.