Mesleği hekimlikti. İnsanların sağlığı için çabalarken kendi sağlığını yitirmiş; duyarlı kalbi zayıf düşmüştü. Gece demez gündüz demez, hastalarına koşar; ama para peşinde koşmazdı. Parası olan vizite ücreti verir, parası olmayana üste kendi ilaç verirdi. Çocuklarını okutmuş, emekli olmuş, köşesine çekilip yazılarını yazmaktan öte bir beklentisi kalmamıştı. Arabası hiç olmamıştı. Yazlık evi yoktu. Başını sokacak iki odalı iki evi olmuştu, hepsi o kadardı!
Bir de kalemi vardı, en büyük serveti!
Sürekli yazıyor, kâh yayımlıyor, kâh dosyalara doldurup bir yayıncı çıkar da kapısını çalar diye umut ediyordu...
Takvimler 16 Ocak 1985 tarihini gösterdiği gün Hacıhasanoğlu yeni bir hikâye bitirmiş, divana uzanır gibi oturup sabah kahvesini içmiş; kahvesi biter bitmez de, öyle acı bir yudum gibi sessizce ölümü yudumlamıştı!
Evet, hikâyesi o gün, o saatte bitmişti ustanın...
ARKADAŞLARINI YİTİRİNCE BUNALIMA GİRMİŞTİ
Cahit Irgat'ı (1916 - 1971) siyah beyaz yerli filmlerin tutkunu orta kuşağın daha iyi tanıdığı kuşku götürmez.
Birinci Dünya Savaşı'nın ortasında dünyaya gözlerini açan bir asker çocuğuydu o. İlkokulu doğduğu yerde, Lüleburgaz'da bitirdi, ortaöğrenimi için İstanbul Vefa Lisesi'ne girdi. Sonra Muallim Mektebi'ne geçerek Edirne'ye gitti.
Takvimler 1930 yılını gösterirken, o şiirler yazıyor, okul temsillerinde rol alıyordu. Bu yıl içinde tanıştığı Öğrenci Müfettişi Reşat Nuri Güntekin, genç adamın yeteneğini ve sanat tutkusunu keşfederek yüreklendirmişti.
Yine Edirne'de, tiyatrocu Raşit Rıza'yla tanıştı. Muhsin Ertuğrul'la mektuplaşmaya başladı. Her iki tiyatro adamı da, ona, okulunu bitirdikten sonra oyuncu olmasını öneriyordu.
1935 yılında okulunu bitirmiş olarak Raşit Rıza Tiyatrosu'nda profesyonel oyunculuğa başladığında; ailesi onu, "kötü yola saptığı" düşüncesiyle reddetti!
Tiyatro ve edebiyat çevrelerini kendine aile edindi.
1939 yılına geldiğinde, İstanbul Şehir Tiyatrosu'nda önemli roller üstlenen ünlü bir oyuncuydu.
Ertesi yıl, "Yılmaz Ali" filmiyle peyazperdeye adım attı.
Oyunculuğunun yanı sıra edebiyat dünyasında da tanınmaya başlamıştı. Şiirleriyle tanınırken, Halide Edip'in önerisiyle, ilk romanı "Geri Dönemezsin" yayımlandı.
Sonraki yıllarda bir süre Fransa'da yaşayan Cahit Irgat, geri döndüğünde, "Rüzgârlarım Konuşuyor" şiir kitabından ötürü yargılandı.
Ellili yıllar boyunca, tiyatro ve sinemada unutulmaz rollere imza attı. Ama hiçbir başarı onu tatmin etmeye yetmiyordu!
1959 yılında bir ruhsal bunalım sonucu kendini alkole verdi. Gençliğini birlikte geçirdiği, onu anlayan samimi dostlarını tek tek yitirmişti. Orhan Veli, Sait Faik, Cahit Sıtkı Tarancı gibi yakınları onu terk edip gitmişlerdi! Bunalımı bu yüzdendi.
Aylarca kapandığı bir otel odasında sürekli içiyor, arkadaşlarına, kendisini kurtarmaları için mektuplar yazıyordu. Hiç kimseden ses çıkmıyordu!
Sonunda, kendi iradesiyle otelden çıkıp hastaneye, tedavi olmaya gitti. Haftalar boyunca kanını temizlediler.
Çıktığında yine şiirler yazdı, oyunlar kaleme aldı, romanları tefrika edildi.
1971 yılında onu ancak, edebiyat ve tiyatro yaşamından ölüm koparabildi![NG]