Fausto Zonaro (1854-1929) asker kökenli bir ressamdı. İtalya ve Paris’te sanat çevrelerinde bulundu.
1891 yılında, sevgilisi Elsa Penta’nın önerisi üzerine İstanbul’a geldiler ve ertesi yıl burada evlenerek Taksim’e yakın bir eve yerleştiler.
Zonaro, yabancı elçiliklerin, özellikle İtalyan Elçiliğinin himayesinde resim dersleri vererek geçinmeye çalışıyor, bir yandan da küçük boyutlu İstanbul manzaraları yapıyordu.
Bu arada Teşrifat Nazırı Münir Paşa’nın karısına da resim dersleri vermeye başladı.
Bu dersler onun yaşam serüveninde bir dönüm noktası oldu.
Münir Paşa, Zonaro’yu Saray çevresine soktu. Burada Osman Hamdi Bey’le tanıştı.
Zonaro, o dönemin İstanbul’unda üç resim sergisi açtı.
Suluboya tabloları Padişah II. Abdülhamid’in ilgisini çekti. Ona, İstanbul’un Fethi’ne ilişkin tablolar sipariş edildi.
Ertuğrul Süvari Alayı’nın Galata Köprüsü’nden geçişini canlandırdığı tablo Padişah tarafından pek beğenildi ve onu Mecidiye Nişanı ile ödüllendirdi. Saray Ressamı unvanı verildi.
Yine “Hücum” adlı tablosu dolayısıyla kendisine, Beşiktaş Akaretler’de bulunan bir konak tahsis edildi.
Zonaro konağın bir bölümünü atölye yaptı. Burada resim dersleri veriyordu.
Türk resminin unutulmaz adlarının bir bölümü bu atölyede, Zonaro’dan ders aldı.
Celal Esad, Hoca Ali Rıza, Şehzade Abdülmecid, Celile Hikmet (Nâzım Hikmet’in annesi) ve Mihri Müşfik Hanım...
31 Mart Ayaklanması sonucunda II. Abdülhamid tahttan indirilince, İttihat Terakki, Zonaro’nun Saray Ressamı unvanını da kaldırdı.
Kendisine tahsis edilen ev geri alındı. Ünlü ressam İstanbul’u terk ederek ülkesine döndü. Tarih, 1910.
1929 yılında Sanremo’da öldüğünde yetmiş beş yaşındaydı.