İkinci Dünya Savaşı yıllarıydı, evet. Ekmek karneyle satılıyordu. Temel gereksinim maddeleri ateş pahasıydı; birçok şey karaborsaya düşmüştü... Şimdiki gibi tıpkı, insanlar yokluk, yoksulluk içinde, nereden neyi kısacağını şaşırmıştı!
Orhan Veli bir gün arkadaşı Halim Şefik ile oturup bir iki kadeh içki içmek için, boynunda taşıdığı kaşkolu satmak zorunda kalmıştı parasızlıktan!
İşte o günler...
Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Tercüme Odasında çalışmak üzere İstanbul'dan Ankara'ya gelmişti genç şair. Ucuza kalabileceği bir otel odası arıyordu kendine. Hergele Meydanı denilen yerde, bir oteli gözüne kestirdi.
Otelci, kaşısındaki memur kılıklı genç adama bir oda vermeyi elbette istiyordu. Ancak küçük bir sorun vardı. Biriyle birlikte kalmayı göze alır mıydı? Gerçi odada yalnız yatıp kalkacaktı bütün gece. Ama sabahleyin odayı terk etmeliydi... Çünkü gündüzleri gelip yatan bir müşterisi vardı otelcinin. Adam, akşama doğru çıkıp gidiyor ve bütün gün dönmüyordu odasına.
Geceleri boş kalan odayı Orhan Veli tutmaya razı oldu.
Aynı odayı paylaştığı kişiyse bir şarkıcıydı. Memleketi İzmir'den iki günlüğüne Ankara'da konser vermek için gelmişti. Bomonti Gazinosu'nda işler iyi gidince, Ankara'da kalakalmıştı.
Orhan Veli'nin oda arkadaşı Dario Moreno'ydu.