Doğanşehir İlçesi’nin birbirinden önemli köyleri (Büyükşehir Yasasına göre Mahallesi) vardır. Bunlardan biri Polattır.
Polat’ın tarihi Doğanşehir’den çok daha eskidir.
Çok sevimli bir konumdadır, Polat’a giderken, Polat Ovası’na hakim bir tepeden bakıldığında yeşillikler arasında çok şirin bir köy olarak görülür.
İnsanların da bir nahiflik vardır. Anadolunun tipik özelliklerini burada da görmek mümkündür. Misafirperverdir. Kim olursanız olun sorgusuz süalsiz sofrasını paylaşır, sizi rahat ettirmek için ellerinden gelini yaparlar.
Polatlı marur, inançlı ve de sabırlı şekilde şimdilik, geçimini tarım ve hayvancılıktan sağlıyor.
Polatlı sabırlı çünkü, türküleri ülkede üne ulaşmış bir gün layık olduğu yere geleceğine inanıyor. Telaş etmiyor çünkü içli köftesi yörenin bir numarası olmuş durumda. Kınalı ekmeğide yine öyle.
Köy meydanı mutlu insanların meydanı olarak görülür. Misafirlere davranışları ve bakışları Polat’ta yerli bir kültürün olduğunu göstermeye yetiyor.
İnsanları Polatlı olmaktan gurur duyuyorlar. “Vakitsiz geldiniz, adresinizi verin, içli köftemizi ve kınalı ekmeğimizi gönderelim” diyecek kadar ince düşüncelidir.
Yine Köy merkezi’nde görülmeye değer çeşmeleri vardır. Bu çeşmelerin çevresini yorgun yapılar çevirmekte olup, 6 Şubat depremlerinden de payını almış, bir çok bina yıkılıp yok olmuştur.

MİLLET HAN

Arapgir ilçesinde hanın yapım tarihine ilişkin herhangi bir kayıt bulunmamaktadır. İlçe halkı tarafından 1850’li yıllarda yapıldığı belirtilmektedir. Uzun yıllar ticaret merkezi olarak kullanılmıştır. Hanın yapısı dikdörtgene yakın yamuk bir plan örneği göstermektedir. İki katlı olan han, ortada üzeri açık havuzlu kare planlı avlu ve bu avlunun etrafına dizili olan dükkânlardan oluşmaktadır. Dükkânların önü taşıyıcı ağaç direklerle revak görünümündedir. Alt katta 12, üst katta 13 dükkân bulunmaktadır. Her iki kat aynı plan özelliği göstermektedir. Dükkân duvarları kerpiç örgülü ve sıvalıdır. Çatısı 1980’li yıllarda yenilenmiş ve sac ile kaplanmıştır. Giriş kapısı üzerinde kitabe taşının olduğu yer boştur

KÖHNÜ ÜZÜMÜ

Arapgir Köhnü Üzümü, asma kök ve sürgün sistemi olarak iki kısımda incelenir. Bitkinin toprak üzerinde oluşan ve sarılarak yükselen kısmındaki organların tümü sürgün sistemini oluşturmaktadır. Bu sistem içerisinde gövde ve kollar, dallar, göz ve tomurcuklar, sürgünler bulunmaktadır. Tam çiçeklenme sonrası, döllenme meydana gelerek yumurtalık gelişir ve meyveleri meydana getirir. Üzüm taneleri çiçek salkımı üzerindeki münferit çiçeklerden oluşmakta ve bunlar meyve haline geldiği andan itibaren üzüm salkımı halini almaktadır. Sofralık ve şaraplık olarak kullanılan Arapgir Köhnü Üzümü’nün tane şekli yumurta, tane rengi siyah, tane iriliği büyük, kabuk kalınlığı orta, çekirdek sayısı 2-3, salkım şekli konik, salkım sıklığı sık ve çiçek yapısı erdişidir. Orta derecede kuru madde oranı (%17-18) ve düşük derecede asitlik (6,5 g/1) bulunmaktadır. Yüksek şıra randımanı (%73) ve meyve etrafındaki sis tabakası belirgin özellikleridir. Hasadı ile birlikte ilçede hummalı bir çalışma görülür ve toplanan üzümler bir kaç saatte satılır ve tükenir.

REYHAN

Reyhan özeldir. Alabildiğine sade, gösterişsiz bir görüntü, farkına varılmayacak bir koku. Ama eğer ellerinizi sürer, okşarsanız yapraklarını reyhanın, size daha önce hiç almadığınız bir kokuyu içtenlikle sunar...
Diğer bütün çiçekler olanca becerileriyle kendilerini beğendirmeye çalışırken, kokularını, renklerini, sahip oldukları güzellikleri herkese sergilerken reyhan alabildiğine onurludur. Bekler...
Farkında gibidir en özel kokulardan birine sahip olduğunun, reyhanın kokusu tenimizin kokusuyla birleşerek gelir burnumuza. Koku ne kadar güzel olursa olsun, ten kirli oldukça kokunun güzelliği anlaşılamaz.
Coğrafi işaretlerin tıbbi aromatik bitki çeşitliliği kategorisindeki Arapgir’in mor reyhanı içmek istiyorsanız ilçe merkezinde bulunan Tarihi Millet Han’ında sağlık için, Reyhan çayı, şerbeti için diyebiliriz..