Teknoloji’nin esiri mi olmalı, Teknoloji’yi esir mi etmeli
İşte bütün mesele bu.
Kararı kendimiz vereceğiz.
Ya elimize telefonu alıp, yükleyeceğiz sosyal medyayı, bir köşeye geçip, kendi dünyamızı kuracağız, ya da bu sanal dünyanın yanından dahi geçmeyip, zamanımızı ailemize, kardeşlerimize, akrabalarımıza ve arkadaşlarımıza ayıracak. Yeni hedefler koyacağız, o hedefe ulaşmanın yollarını araştıracağız.
Elbette ne yaparsak yapalım, teknolojiden tamamen uzaklaşmak imkânsız. Zira teknolojik gelişmeler isteklerden doğmuştur.
Teknolojiyi elimizin tersi ile itmek olmaz. Yararlanmakta gerek. Bu gün internet sayesinde ekonomi, sağlık, kültür, turizm ve sporla ilgili araştıracağımız her konunun detayına kadar ulaşmamız mümkün.
Özlem çektiğimiz çocuğumuzu canlı olarak görmekten, görüşmekten kadar güzel şey olabilir mi?
Alışveriş yaparken, alacağımız ürünü tam olarak inceleme, emsalleri ile kıyaslamak, hatta nasıl kullanılacağını öğrenmek ve eve kadar getirilmesini sağlamak kötü ola bilir mi?
Teknoloji, insan yaşamını rahatlatmak üzere var olmuştur, gelişme göstermektedir. İnsanlık var oldukça da ilerleme kaydedecektir.
Teknolojiyi işimize entegre edersek, bunun önemli bir nimet olduğunu anlamamız zor olmaz.
Bugün internetin gelişmesi ile birlikte birçok iş kolu ortaya çıkmıştır. Online fatura ile kâğıt israfı bitmiş, birçok kurum, kuruluş kendi elektriğini üretmiş, hastaneler sayısız kolaylıklar elde etmiştir.
Teknoloji insan yaşamına kalite katmak, rahatlığını sağlamak ise çamaşır makinesi, bulaşık makinesi, televizyon, fırın gerçekten çok faydalı makineler değ ilmidir. Bugün hangisinden vazgeçebiliriz.
Demek ki teknoloji her an gelişecek, insanların yaşamını kolaylaştıracaktır. Biz de onu yaşamımıza katacağız ve yaşam kalitemiz daha da artacaktır.
Madalyonun bir de diğer yüzü var. Bakalım o yüzde neler yazıyor.
Teknoloji öylesine ilerliyor ki, bu gün aldığımız, telefon, televizyon yarın eskiyebiliyor. Yeni bir versiyonu çıkıyor.
Ve bizler yarış içerisinde kullandığımız eskimeden yeni versiyonuna sahip olmak istiyoruz.
Bir zamanlar yırtılan elbiseyi yama yaparak giyen, sökülen ayakkabıyı diktiren babalarımız, dedelerimizi düşününce nasıl bir israfın içerisinde olduğumuzu düşünmeden geçemeyeceğiz.
Teknolojinin acımasızlığını maddi açıdan değerlendire biliriz. Bakın bugün bir gün İnternetsiz bir saniyemiz geçmiyor. Aracımız arıza yaptığı ve yürümek zorunda kaldığımız dağda rastladığımız ilk lokanta veya markette yemekten önce biten şarjımızı yenilemek isteğimiz, nasıl esir olduğumuzun göstergesi değil midir?
Öyle ki bir sebepten dolayı kesilen internetin normale dönmesi için büyük çaba gösteriyoruz.
Çözüm için gereken yerleri saniyeler için de arıyoruz. Oysa bozulan sağlığımızın şifa bulması için bu kadar ısrarcı olmuyoruz.
Demek ki teknoloji madalyonun bu yüzünde pekte iç açıcı değilmiş.
Görüldüğü üzere, çoğu kez israfa neden olmaktadır. Sosyal medya nedeniyle İhmalkârlığın odağında yer almaktadır.
Teknolojinin bu önlenemez yükselmesi nedeniyle üretimden de o kadar uzaklaşıyoruz. Tüketen bir topluma doğru hızla gidiyoruz.
İşte elimizdeki altın madalyonun iki yüzü.
İstediğimize yüzümüzü çevirip okumak, uygulamak bizim elimiz de. İstediğimizi de elimizin tersi ile itmek yine bizim tasarrufumuzda.
Şimdiden kolay gelsin.