60 yaşındaki insanda, 10 yaşındaki çocukta, hayatları boyunca unutamayacakları bir 3 yılı yaşadılar.
2020’nin Nisan ayında bir kâbus gibi çöken Korona virüsü hayatımızı felç etmişti.
Büyüklerimizin elini öpmek şöyle dursun, çocuğumuza sarılamıyorduk.
Nerden gelmişti. Nasıl böylesine dünyayı tehdit ediyordu. Peki, nasıl geçti gitti.
Her ne ise, hayatımızı etkilemişti. Çocukların, 65 yaş üstü büyüklerimiz ve çocuklarımızın dışarı çıkması yasaklanmıştı.
Özellikle bu durum çocukların travma yaşamasına neden oluyordu.
Türlü zorluklar yaşıyorduk.
Toplu taşımada iki yolcu arasındaki bir koltuk boş bırakılıyordu.
Her yerde maske kullanıyorduk.
Caddede, sokakta, işte, toplu taşıma araçlarında hapşıran insandan kaçar olduk.
Birbirimizden şüphe ediyorduk. İş gereği çok gezen birine test olmasını söylerdik.
Bu dönemde birçok kişiyi kaybettik.
Bir kâbus gibi üzerimize çöken Corona virüs yaz ayı ile birlikte yok oldu gitti.
Çok ani geldi, beklenmedik bir anda da kesilip bitti.
2020 yılının bir başka şanssız olayı da Sivrice depremiydi.
24 Ocak’ta Elazığ Sivrice’de meydana gelen deprem 6,5 büyüklüğünde ve 22 saniye sürmüştü.
Uzun süredir böylesine bir deprem yaşanmamıştı.
Malatya’da bazı binalar zarar görmüş 4 kişi de hayatını kaybetmişti.
Binlerce kişi sokaklara çıkmış, uzun sürede kapalı bir alana girmemişti.
Caddeler araç seline dönmüş, akaryakıt istasyonlarında kuyruklar oluşmuştu.
Yıllar sonrası ilk kez Malatyalılar dışarıda gecelemişti.
O günlerden itibaren bölgede büyük deprem beklendiği dillenir olmuştu.
Gazetelerde Malatya fayının sıkıştığı yazılıyordu.
Yer bilimcilerde güzel haberler vermiyordu.
Maden kazaları başta olmak üzere irili ufaklı üzücü olaylarla geçen 2022 yılının bitmesini ve 2023 yılına girmeyi umutla bekledik.
Derken 2023 yılının Şubat ayı geldi ve Malatya ile birlikte 11 il beşik gibi sallandı.
Aradan tam 8 ay geçmesine rağmen yaraların sarılmasına dair çok bir şey yapılmadı.
Sürekli sallanan Malatya’da on binlerce insan Ankara, İstanbul başta olmak üzere başka illere gittiler.
Malatya’da sağlam ev bulmak çok zordu.
Bulunan evde ateş pahasına idi. Bu durum tüm ülkeye yayıldı. Gelir azalmış, gider ise artmıştı.
İnsanlar evlerinden işlerinden oldular. Eğitim, sağlık sekteye uğradı.
O günü tarif etmek gerçekten çok zordu.
6 Şubattan sonra Malatya’da binlerce deprem oldu.
Bunlara artçı da diyebiliriz.
Ancak artçılarda daha önce yaşadığımız depremlerden daha korkunç oluyordu.
Bu depremlerde birçok insanı kaybettik. Birçok insan engellilere dahil oluyordu.
Şimdi umutla depremlerin bitmesini, Malatya’nın ayağa kalkmasını bekliyoruz.
Yine umut ediyruzki 2024 yılı tüm acılarımızı unutturan güzel bir yıl olur.