Dile kolay. Bir şehrin kalbinin susması, sokaklarının sessizliğe bürünmesi, ışıklarının sönmesi tam 30 ay sürdü. 6 Şubat 2023’te yaşadığımız büyük depremin ardından Malatya, sadece binalarını değil, ne yazık ki ruhunu da yitirmişti bir süreliğine. Ama şimdi, o yıkıntıların arasından yeniden bir ses yükseliyor: Umut, sanat, kültür, ve en önemlisi hayat.
Geçtiğimiz günlerde Malatya, Kültür Yolu Festivali’yle yeniden can buldu. Adeta küllerinden doğan bir şehir gibi… Festivalin başlamasıyla birlikte caddeler doldu taştı, sahneler ışıklarla aydınlandı, türküler yankılandı. İnsanlar, uzun süredir unuttukları o güzel kalabalık hissini yeniden tattı.
Bu sadece bir etkinlik değil. Bu, bir şehrin kendine yeniden sarılması, kendini affetmesi, yeniden ayağa kalkma niyetidir. Sanatın iyileştirici gücünü her köşe başında hissetmek mümkündü. Tiyatrolar, sergiler, konserler, söyleşiler… Hepsi birer merhem gibiydi Malatya’nın yorgun hafızasında.
Festivale katılan her bir sanatçının, “Burada olmak bizim için bir onur” demesi boşuna değildi. Çünkü Malatya’da sahneye çıkmak, sadece performans sergilemek değil, aynı zamanda bir dayanışma ve vefa örneği sergilemek anlamına geliyordu.
Ve halk… Onların gözlerinde gördüğüm şey tarifsizdi. Belki de uzun zamandır ilk kez bu kadar içten bir şekilde güldüler, eğlendiler. Çocuklar oyun alanlarında koşuşturdu, büyükler meydan konserlerinde gençliklerini hatırladı.
Evet, hala eksikler var. Evet, acılar unutulmadı, yaralar tam sarılmadı. Ama bu festival, Malatya’nın karanlık günlerden sonra ilk kez bu kadar güçlü ışıklarla aydınlandığını gösterdi bize.
Bu ışıklar sadece sokak lambaları değil. Bu ışıklar, insanların içindeki umudun, yaşama sevincinin ve direncin yeniden alevlenmesiydi.
Malatya artık sadece geçmişiyle değil, geleceğiyle de konuşulmayı hak ediyor. Kültür Yolu Festivali, bu geleceğin ilk adımı oldu.
Ve biz biliyoruz ki; ışık bir kez yandı mı, bir daha kolay kolay sönmez.