Çölde kumlar, ışığın yansımasıyla su gibi görünür, kişiyi aldatır. Buna serap ya da ılgın denir. Vaktiyle aynı obanın insanları Konya bozkırında develerle yolculuk ediyordu. Güneş tepeye çıkmış, yolcuları sıcaktan bunaltmıştı. Kervanda bulunan genç ve deneyimsiz bir delikanlı, uzaktan su sandığı ılgın görmüştü. Sevinçle hemen paçalarını sıvayarak suya girip serinleme hazırlığına girişti. Kervandaki deneyimli bir yaşlı, delikanlıyı uyardı: “Dereyi görmeden paçaları sıvadın ama, o gördüğün su değil, ılgın!” dedi. Bu söz o günden sonra, bir şeyin gerçekliğinden emin olmadan hazırlık yapanlar için kullanılan bir deyim haline geldi.
ORHAN KEMAL, SAİT FAİK’İN İÇİNE KURT DÜŞÜRDÜ!
Orhan Kemal, yakın arkadaşlarıyla şakalaşmaktan, onları işletmekten zevk alırdı. Sait Faik de, hem sevdiği, hem de şakalarıyla kızdırmaya çalıştığı arkadaşlarından biriydi. Sait Faik, Mark Twain Topluluğuna seçilmişti. Bundan ötürü keyifliydi. Ama Orhan Kemal yine bir şakayla onun keyfine limon sıkmayı başaracaktı. “Oğlum, senin hikâyelerini nerden bilsin adamlar? Onların derdi senin edebiyatın değil ki... O topluluğa sadece, cinsel tercihi farklı kişileri alıyorlar!” Sait Faik bu sataşma karşında öfkelendi! Sövgülerle kovdu Orhan Kemal’i yanından. Ancak, içine bir kurt da düşmedi değil! Bütün keyfi kaçmıştı. O günlerde Mark Twain Topluluğuna alınışı dolayısıyla kendisini kutlamak isteyenleri, Orhan Kemal dalga geçmek için göndermiştir kuşkusuyla terslemekten kendini alamıyordu. Not: Sait Faik’i, Mark Twain Derneği’ne seçilmesi için Vedat Günyol önermişti.
GEÇMİŞ ZAMAN OLUR Kİ...
8 Haziran 1964 tarihli bu fotoğraf Keşanlı Ali Destanı oyuncuları ile edebiyatçılar arasında oynanan bir maçtan... Orhan Kemal’in kadrosunda Ülkü Tamer, Şükran Kurdakul gibi edebiyatçılar var, saha kenarındaki en büyük destekçileri ise Fazıl Hüsnü Dağlarca... Keşanlı Ali takımında kaptan Haldun Taner dışında Engin Cezzar, Erol Günaydın, Aydemir Akbaş var... Maçın başlama vuruşunu yapan da Keşanlı Ali’nin bir başka oyuncusu Gülriz Sururi. Oyuncuların hiçbirinin ayağında spor ayakkabı yok, kimi kösele ayakkabıyla kimi naylon çorapla oynuyor. Halit Kıvanç’ın hayatında yönettiği üç maçtan biri bu... Maçı edebiyatçılar 5–3 kazanıyor. Orhan Kemal maçın son dakikasında kösele ayakkabısıyla uzaktan attığı şutla nefis bir gol atıyor ve sahayı omuzlar üzerinde terk ediyor.