Malatya dünyanın kayısı başkenti. Her bahar pembe, beyaz çiçeklerle donanan bahçeler, çiftçilerin bir yıllık emeğini ve umudunu taşır. Ancak 15 Mayıs da aniden başlayan dolu yağışı umutları yerlere serdi.

Öğle saatlerinde başlayan sağanak kısa sürede yerini fındık büyüklüğündeki dolu tanelerine bıraktı. Yaklaşık 10-20 dakika süren yağış özellikle Yeşilyurt, Akçadağ, Darende ve Yazıhan gibi ilçelerdeki kayısı bahçelerini vurdu.

Çiçekler döküldü, genç meyve tomurcukları zarar gördü.

Bahçelerinde dolaşan üreticiler gözlerine inanamadı. Birçoğu "Bu sene kurtuluruz diye umut etmiştik" diyor. Geçen yılların don, dolu ve iklim felaketiyle zaten yaralı olan Malatya çiftçisi, yeni bir darbe daha aldı.

Kayısı memleket ekonomisinin bel kemiği. Binlerce aile, bu ürünle geçimini sağlıyor. Dolu sadece çiçekleri değil, aynı zamanda bir şehrin geleceğini, çocukların eğitimini, borçların ödenmesini ve yeni umutları da yere serdi.

Son yıllarda artan dolu ve don olayları, küresel ısınmanın tarıma vurduğu darbenin en acı örneklerinden biri.

Çiftçiler "Artık baharı korkuyla yaşıyoruz" diyor. Sigorta kapsamında olanlar biraz nefes alsa da hasarın tamamı karşılanmıyor.

Sigortasız kalanlar ise tam anlamıyla çaresiz. Yetkililer hasar tespiti için sahada çalışırken, üreticiler devlet desteği ve acil önlemleri bekliyor. Ancak kağıt üzerindeki yardımlar, bahçedeki gerçek acıyı dindirmiyor.

Malatya, tarih boyunca nice felaketten sonra ayağa kalkmasını bilmiş bir şehir. Depremlerden, donlardan, dolulardan sonra yine direniyor. Ama her darbede biraz daha yoruluyor.

Dolu indi, umutlar döküldü.

Ama çiftçi, toprağa ve hayata olan inancını kolay kolay bırakmıyor. Belki yarın yeni filizler sürecek, belki yeni umutlar yeşerecek. Yeter ki emeklerinin karşılığını alsınlar ve bu zorlu coğrafyada ayakta kalabilsinler.

Kayısı bahçelerine ve umutlarını yeniden dikmek zorunda kalan çiftçilere geçmiş olsun.