Erzurum’dan Sivas’a, oradan Ankara’ya gidecek olan Mustafa Kemal Paşa ve arkadaşları için üç tane kırık dökük araba bulunabilmişti; benzin yok, otomobil lastiği yok, arabaların fenerleri yok, onun yerine karpit lambası yakarlar; dahası otomobilin gideceği düzgün bir yol da yoktu...

Mustafa Kemal, yola çıkmadan önce Mazhar Müfit’e (Kansu) sorar:

- Günler yaklaştı, hazırlıklar ne durumda?

- Ne hazırlığı Paşam? Para nerde?

- Marifet onu bulmakta!

- Benim bulduğum çareleri beğenmiyorsunuz.

- Bankalar, Rejiden falan para almak mı?

- Ben başka çare bulamadım, varsa söyleyiniz.

- Bankalardan olmaz. Düşmanlarımıza yeni bir propaganda ucu veremeyiz.

Bankaları soyuyorlar diye söylemedikleri kalmaz. Başka bir çare bulalım.

-Pekâlâ, Heyeti Temsiliye adına değil, şahsım adına borç alabilir miyiz?

- Anlamadım, hangi bankadan?

- Osmanlı Bankası Direktörü Mösyö Oscar Simith pek eski bir ahbabımdır. Kaç kez görüştük kendisiyle. Kaç kez evine yemeğe davet etti. Türk dostu bir zattır. Ondan bin lira borç isteyebilirim.

- Ne imza atacaksın?

- Bitlis vali-i sabıkı Mazhar Müfit.

- Böyle olabilir; fakat Kuva’i Milliye, Heyeti Temsiliye, borç senedinde katiyyen zikredilmemeli.

-Tabii Paşam.

- Bu parayı sen alacaksın, hepimize sarf edeceksin; ödemekte müşterek olacağız.

ATATÜRK, SOFRAYA

ÇAĞIRDIĞI SANATÇILARA ELİYLE

SERVİS YAPTI

Atatürk Bursa kaplıcalarını ziyarete gelmiş, eski Bursa valilerinden Abbas Halim Paşa’yı da buraya çağırmıştı.

Olası ki, Bursa kaplıcalarının ıslahı konusunda ondan bilgi almak istiyordu.

Akşam, Abbas Halim Paşa onuruna Hünkâr Köşkü’nde bir yemek verildi.

Ertesi gün de Abbas Halim Paşa, Gazi’nin onuruna kendi yatında bir ziyafet verdi.

Atatürk yattaki ziyafete gelirken yanı sıra iki musiki üstadını da getirmişti: Refik Fersan ve Münir Nurettin...

Yat Marmara’da gezinirken önceden düzenlenmiş sofralara geçildi.

Atatürk ve yakınında bulunanlar mükellef sofraya alınırken, Refik Fersan ile Münir Nurettin, önem verilmeyen kişilerin oturtulduğu başka bir sofraya alınmıştı.

Bu ayrımcılık sanatçılarda burukluk yaratmış ama, Gazi Paşa’nın hatırına katlanıp oturmuşlar, ancak sofradaki yiyeceklere el sürmemişlerdi.

Bulundukları sofrada, yanı sıra gelen musiki üstatlarını göremeyen Atatürk, onların nerede olduklarını sordu. Başka bir sofrada olduklarını öğrenince, derhal çağrılmalarını istedi.

Geldiler.

Ama sofrada onların oturacağı yer yoktu.

Atatürk’ün yanındakilerden iki kişi kaldırıldı, üstatlara yer açıldı.

Atatürk üstatların tabaklarına bizzat yemek koydu. Sonra Abbas Halim Paşa’ya döndü:

“Bunlar benim evlatlarım,” diye açıklama yaptı. “Musikimizin çok değerli üstatlarıdır!”