Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Malatya ziyareti öncesinde şehirde hummalı bir hazırlık başladı. Uzun süredir depremden kalan molozlarla, çöplerle, bakımsızlıkla boğuşan sokaklar birden bire temizlendi. Toz içinde kalmış kaldırımlar yıkandı, etraf düzenlendi. Hatta bazı mahallelerde aylarca kaldırılmayan enkaz yığınları bir gecede ortadan kayboldu.

Elbette düzenli, temiz sokaklar görmek her Malatyalıyı mutlu eder. Kim istemez ki yaşadığı şehrin derli toplu olmasını? Ama asıl soru şu: Neden bu temizlik Cumhurbaşkanı gelmeden önce yapılmadı?

Depremden sonra aylarca aynı manzaraya mahkûm edilen vatandaşlar, bu “ani değişimi” biraz buruk bir tebessümle izledi. Çünkü herkes biliyor ki bu düzen bir misafir için hazırlanmıştı, kalıcı bir yaşam standardı için değil. İnsanlar, “Keşke devlet büyükleri her gün gelse de biz de her gün temiz bir şehirde yaşasak” diyerek ironisini yaptı.

Bu durum aslında Malatya’nın yaşadığı derin sorunu da gözler önüne seriyor: Sürdürülebilir bir düzenin olmaması. Şehir ancak üst düzey bir ziyaretle hareketleniyor, ancak gözler üzerindeyken toparlanıyor. Oysa depremden etkilenen insanların en çok ihtiyacı olan şey; kalıcı hizmet, sürekli bakım ve eşit yaşam koşulları.

Bir köşe yazarı olarak ben şunu sormadan edemiyorum: Malatya sokakları Erdoğan geldiği için mi temizlenmeli, yoksa Malatyalılar zaten temiz ve düzenli bir şehirde yaşamayı hak etmiyor mu?

Temizlik ve düzen göstermelik olmaktan çıkıp hayatın bir parçası olduğunda işte o zaman Malatya gerçekten ayağa kalkacak. Aksi hâlde şehir, her ziyaret öncesi makyajlanan bir dekor olmaktan öteye geçemeyecek.