Malatya’da sonbaharın gelişi, sadece yaprakların sararması ya da havanın serinlemesi demek değildir. Aynı zamanda kışa hazırlığın telaşıdır. Bizim şehirde kışlık hazırlık, neredeyse mevsim kadar köklü bir gelenek gibidir.

Sokaklarda yürürken her evin önünde asılı kurutmalık biberler, patlıcanlar, kabaklar görürsünüz. O renkli manzaralar, kışın soğuk günlerinde sofraları süsleyecek yemeklerin habercisidir. Bir evin önünden geçerken kavanoz kavanoz kayısı reçelinin kokusunu alırsınız, diğerinde menemenlik domatesin kaynayan sesi gelir kulağınıza.

Kışlık hazırlığı Malatya’da sadece yemek için yapılan bir iş değildir, aynı zamanda komşuluk kültürünün de bir parçasıdır. Kadınlar bir araya gelir, koca kazanlarda salça kaynatır, biri kavanozu tutar, diğeri doldurur. O telaşın içinde sohbetler edilir, kahkahalar yükselir. Sonunda ortaya çıkan sadece salça değil, aynı zamanda paylaşılmış bir emektir.

Bir de tandır ekmeği vardır Malatya’nın kışlık hazırlığında. Kışa girerken yapılan o mis gibi kokan ekmekler, kilerlerde saklanır. Soğuk bir kış sabahında tandır ekmeğini çıkarıp sobanın üstünde ısıtmak, yanında kayısı reçeliyle yemek, belki de Malatya’ya özgü en güzel mutluluklardan biridir.

Kışlık hazırlık, aslında Malatyalının sabrını, emeğini ve geleceğe dair güvenini anlatır. Çünkü biliriz ki kış ne kadar sert olursa olsun, yazın ve sonbaharın emeği sofrada bizi ısıtır. İşte bu yüzden kışlık hazırlığı, Malatya kültürünün hem en renkli hem de en samimi geleneklerinden biridir.