Takvimler 1965 yılını gösterirken, Tarık Dursun K., İzmir’in Buca ilçesinde, senaryosunu bizzat elden geçirdiği “Yaralı Kartal” filmini çekmek için ekibiyle birlikte bekliyordu. Bekleyişin nedeni, filmin başrol oyuncusu Yılmaz Güney’in henüz ekibe katılmamış olmasıydı. O sırada Kıbrıs’ta çekilen başka bir filmde oynuyordu Güney. Telefonda, “Sana bir krallık borçluyum; film biter bitmez gelir, borcumu öderim,” demişti. Bütün ekip onu bekliyor, ancak yapımcı geleceğine pek inanmak istemiyordu. Borç ederek bu yapıma giriştiği için Ergenekon Filmin sahibi tedirgindi. Boşuna oyalanmaktan korkuyordu. Oysa filmi çekecek yönetmen, verilen sözün sahibine güveniyordu. Peki ya, Yılmaz Güney’in sözünü ettiği krallık borcu neydi? Güney’in Yeşilçam’da yeni yeni parlamaya başladığı dönemde, Tarık Dursun da “Milliyet” gazetesinde röportajlar yayımlıyordu. Bir gün çat kapı gazeteye gelen Güney, eski tanıdığı Tarık Dursun’a uğrayarak şöyle demişti: “Ağacım, benimle bir röportaj yap, krallığımı ilan et!” “Yeşilçam’da zaten bir kral var, Ayhan Işık.” diye karşı çıkmıştı Tarık Dursun. “Ne yani, o benden daha mı yakışıklı?” “Evet, daha yakışıklı. Filmleri en birinci sinemalarda gösteriliyor, sinema önlerinde kuyruklar uzayıp gidiyor.” “O yakışıklı kralsa, ben de çirkin kralım! Yakında, benim filmlerimin oynadığı sinemaların önünde de, kuyruklar olacak...” Yılmaz Güney’in ayaküstü bu nitelemesi, Tarık Dursun K.’nın röportajına başlık olacak ve o yazıyla birlikte bir “çirkin kral” efsanesidir alıp yürüyecekti. Güney’se Tarık Dursun’un bu kıyağını unutmayacak; söz verdiği gibi, Kıbrıs’taki çekim biter bitmez, soluğu Buca’da alacak ve gönül borcunu ödeyecekti.