Çocukluk yıllarında, ileride önemli biri, hele hele yaşadığı çağa damgasını vuracak bir insan olacağına ilişkin hiçbir belirti göstermiyordu... Öylesine durgun, ağır ve sıkılgandı ki, öğretmenleri onu geri zekâlı bir çocuk gözüyle görüyordu. Ana babası bile, öğretmenleri gibi düşünmekten kendilerini alamıyorlardı. Yetişkin çağında da tuhafl ıkları, aykırılıkları sürüyordu: Yaşıtları ün, zenginlik, refah peşinde çırpınırken, bu tür hedefl er ona hiç çekici gelmiyordu. Böyle şeyleri hor bile görüyordu. Bir seyahat sırasında, bindiği geminin kaptanı ona en görkemli kamarayı ikram etmek istemiş, bunu reddederek üçüncü mevkide gitmeyi yeğlemişti. Onun yaşamı gibi, bilimsel açıklamaları da çok yalındı ve başkalarınınkine benzemiyordu: Sözgelimi ünlü görecelilik kuramını (izafiyet teorisini) açıklamak üzere tam dokuz yüz yapıt kaleme alınmıştı... Ama üstadın kendi kuramını açıklaması çok basitti: O diyordu ki, “Güzel bir kızın yanında bir saat otursanız, bu size bir dakika gibi gelir. Aynı biçimde kızgın bir sobanın üzerinde bir dakika otursanız, bir saat oturmuşsunuz gibi gelir.” Hazret gösterişli yaşamı pek sevmediği gibi, gazetecilerin kendisiyle röportaj yapmasından da hoşlanmazdı. Bu nedenle gazeteciler kendisi yerine eşiyle röportaj yapmak durumunda kalırlardı.
Bir keresinde eşi onu şöyle anlatmıştı bir gazeteciye: “Düzenli düşünmeyi sever ama, yaşayışında bir intizam yoktur! Yapmak zorunda olduğu şeyleri ancak canı istediği zaman yapar. Kendini hiçbir kuralla bağlı görmez... Ütüsüz giysilerle insanların arasında dolaşır. Tıraş olmak için ayrıca sabun kullanmaz; banyo yaptığı sabunu tıraşta da kullanır.” Sordukları zaman kendini mutlu hissettiğini söylerdi: çünkü mutluluk kendi işini yapabilmekti onun için; keman çalabilmek, sandalını yüzdürebilmekti... Kemanın müziğiyle düşündüğünü söylerdi. Bir gün Berlin’de bir yere gitmek için taksiye binmişti. Taksiden inerken sürücüye parasını verdi; adamın uzattığı para üstünü alıp saydı; sonra da, “yanlış hesapladınız!” dedi adama. Sürücü para üstünü alıp yeniden saydı. Ve ona dönüp: “Bayım ne yazık ki, hiç hesap bilmiyorsunuz!” diye çıkıştı. Adamın adı, Albert Einstein’dı. ZİFTLENMEK Ziftlenmek deyimi iki anlamda kullanılır: 1. Yiyicilik, rüşvet yemek. 2. İçki içmek. Ziftlenmek deyiminin kökeni, kayıkların altına koruyucu zift sürmekle ilgilidir. Kayıklar suya indirilmeden önce altı zift tabakasıyla kaplanır. Olayın hikâyesiyse Padişah II. Mahmud’a mal edilir. Derler ki, Sultan II. Mahmut bir gün yapılan harcamaların listesini gözden geçiriyordu.
Bakmış ki, saltanat kayıklarının ziftlenmesiyle ilgili aşırı ölçüde ödeme yapılmış. Bunun üzerine Padişah, kayıkların bakımından sorumlu ağayı huzuruna çağırıp hesap sormuş: - Zift sürmek dediğiniz nedir ki? Bunca para ödenir mi? Nedir bunun aslı? Padişahın öfkelendiğini gören Kayıkhane Ağası, çaresizlik içinde boynunu bükmüş. - Hünkârım, demiş, yalnızca kayıklar ziftlenmiyor ki... Falanca paşa ziftleniyor, filanca ağa ziftleniyor. Eh, az biraz kulunuz da ziftleniyor... Bu arada kayıklar da ziftleniyor. Haliyle ziftlenme gideri arttıkça artıyor...